قطع نامه چهارم تحریم برعلیه ایران!

متاسفانه قطع نامه چهارم تحریم برعلیه ایران هم تصویب شد. آقای احمدی نژاد و ملیجک شان- موسوم به آقای مشائی- اظهار فضل فرموده اند که « قطع نامه را قبول نداریم» و ظاهرا این آقایان این حداقل را درک نمی کنند که قرار نیست این قطع نامه را ایران قبول داشته باشد! مسئله این است که این تحریم ها حالا دیگر به صورت یک قانون بین المللی درآمده است و این قانون هم درعمل حتی از سوی برزیل و ترکیه که به این قطع نامه رای مخالف داده اند، هم اجرا خواهد شد.

یک پیشنهاد

دراینحا خوانده ام که مغز متفکرطرح هدفمند کردن یارانه ها ورئیس شورای رقابت- آقای دکتر پژویان- درپاسخ به احمد میدری درباره احتمال پیدایش شورش به خاطر حذف یارانه ها و بالارفتن قیمت ها به افزایش قیمت نفت در1973 اشاره کرده و مدعی شده است که درغرب شورشی اتفاف نیافتاده است و چنین ادعائی را رد کرده است. امیدوارم این ادعا صرفا نشانه یک سهو مختصراز جانب ایشان باشد چون اگر نباشد وا گردانش مغز متفکر این قانون به این مقدار باشد باید به واقع گفت که خدا عاقبت وضع اقتصادی ایران را بخیر بکند.
پیشنهاد می کنم آقای دکتر به این سایت درکنار دهها سایت مشابهی که هست و اطلاعات زیادی به دست می دهند- سری بزنند و بعد این ادعای سخیف خود را پس بگیرند.

والله اقتصاد مال خرنیست!

به گفته آقای جهرمی که درحال حاضر مدیرعامل بانک صادرات هستند، برای تحقق اهداف چشم انداز 20 ساله ایران به 3000میلیارددلار سرمایه گذاری خارجی نیازمند است. از سوی دیگر، ولی می دانیم که درطول 1372 تا 1387 یعنی دراین 15 سال تنها 34 میلیارددلار سرمایه گذاری خارجی به تصویب رسید که از این میزان هم تنها 3.5 میلیارددلار وارد ایران شد. یعنی متوسط سالانه 220 میلیون دلار بوده است. به این حساب، برای رسیدن به اهداف چشم انداز 20 ساله این کشور فخیمه اگر با همین میزان موفقیت جلب سرمایه گذاری خارجی بکند، عمرنوح هم قد نمی دهد- یعنی رسیدن به این میزان سرمایه گذاری خارجی بیش از 13600 سال طول می کشد، سند چشم انداز 20 ساله که قابلی ندارد. و اما، چون قرار است به فرموده امسال سال « همت و کار مضاعف» باشد، فرض کنید که دولت فخیمه هم کار وهمت مضاعف درمضاعف می کند و این میزان سرمایه گذاری خارجی را به 50 برابر آن چه که دراین 15 سال بوده افزایش می دهد- من هم می دانم این طوری نمی شود ولی آرزو که می شود داشت!- در آن صورت با این دست آورد عظیم، جذب این میزان سرمایه گذاری خارجی نزدیک به 273 سال طول خواهد کشید.
ولی نه بهتر است دست از شوخی بردارم چون مسئله جدی است.
قبلا هم نوشته ام که اگرچه ممکن است « اقتصاد» مثل فیزیک و ریاضیات « علم» نباشد ولی برای خودش حساب و کتاب دارد و اگرآدم بخواهد این حساب و کتاب را ندیده بگیرد، کاربه راستی زار می شود.. ولی به نظرم حضراتی که درایران درمقامات بسیار ذینفوذ اقتصادی هستند ظاهرا فکر می کنند که به فرموده « اقتصاد مال خراست». حرفهائی می زنند که حتی مرغ پخته هم به خنده می افتد.
ازدو حالت خارج نیست.
آقای جهرمی درست می گوید، یعنی سند چشم انداز را به گونه ای نوشته اند که برای رسیدن به اهدافی که در آن درنظر گرفته اند، این میزان سرمایه گذاری خارجی لازم است. درآن صورت، باید نویسندگان و مسئولان این سند چشم انداز را مجبور کردتا بروند و به قول آقای احمدی نژاد از یک دانشگاه درست و حسابی لیسانس اقتصاد بگیرند و اجازه ندارند خودشان را « دکتر» خطاب کنند حتی اگراز « دانشگاه اکسفورد لندن» یا « بلفورد ونکوور» مثل مرحوم کردن و یا آقای رحیمی «دکترا» هم داشته باشند!
درحالت دوم، این که آقای جهرمی برای این که چیزی گفته باشد این عدد را از خودش درآورده است. درآن صورت باید به همه کسانی که در بانک صادرات حساب دارند شدیدا توصیه کرد تا دیر نشده بروند و دربانکی دیگر که یک مسئول اندکی اقتصاد و مالیه دان دارد حساب باز کنند. اگر این حالت دوم باشد پس آقای جهرمی هم معتقد است که « اقتصاد مال خر است» و درنتیجه، بهتر است که آدم های دیگرپول و پس انداز خود را به دست بانکی که ایشان مسئول اول آن است نسپارند.
اصل ماجرا چیست ، خبر ندارم. دراین ده کوره استوک دستم از دامن ایران خانوم کوتاه است و نمی دانم.

لطیفه اقتصادی!

نمی دانم چه حکمتی است که دولتمردان درایران روی دست طنزپردازان برخاسته و به جای اظهار نظرهای سنجیده « لطیفه» می گویند! تازه ترین لطیفه ها را آقای دکتر حسینی وزیر اقتصاد ایران گفته است که « ریسک اقتصادی سرمایه گذاری درایران صفر است» و درهمین سخن رانی ادامه دادند که « دولت برای سرمایه گذاران خارجی فرش قرمز می گسترد و از حضور آنها استقبال و موانع را برطرف می کند». اگربه واقع حرف دهنش را می فهمید باید می دانست که این دو تا با یک دیگر نمی خواند. اگرخودش قبول دارد که « موانعی» هم هست که باید برطرف شود پس ریسک اقتصادی نمی تواند « صفر» باشد! از آن گذشته، ای کاش وزیر اقتصاد می فهمید که « ریسک اقتصادی صفر» دریک اقتصاد یعنی چی؟ واقعیت این است که ریسک اقتصادی در هیچ اقتصاد جهان صفر نیست و اگر ادعای خنده دار و مضحک وزیر اقتصاد درست باشد که سرمایه گذاران باید سرمایه شان را از همه کشورهای جهان جمع کرده و درایران که به ادعای سخیف وزیر اقتصاد ریسک اقتصادی ندارد سرمایه گذاری کنند و چون نکرده اند و برنامه هم ندارند بکنند، پس « واضح و مبرهن است» که آقای وزیر بیهوده می فرمایند. کاش قبل از این که لطیفه بفرمایند با استاد خودشان آقای دکترپژویان تلفنی می زدند و از ایشان می پرسیدند که چرا ایشان سرمایه گذاری نکردن بخش خصوصی دراقتصاد ایران را نشانه « هوشمندی» شان می داند؟

به یاد مصدق:

29 اردبیهشت است. روز تولد دکترمحمد مصدق. زادروز مصدق برمن و برهمگان مبارک باد. این هم چند خط به یاد و برای پیر احمدآباد:
نامت را هنگام صبحدم،
با ترنم پيانوئی كه ازگنجشگان باغچه می شنوم،
تكرار می كنم.
وكندوهای عسل،
ازعسل لبريز می شوند
و دنیایم.... شیرین تر از عسل.